پسرم علی

سلام پسر قشنگم
سلام نازنین ترین مادر
امروز مادرت ۲۲ سال دارد و برای تو نامه می نویسد

امروز ۲۸ دی ماه سال ۱۳۹۸ است

همان دی ماه کذایی
می خواهم تاریخ را برایت بگویم
علی جان این نامه را که میخوانی، چندین سال گذشته است
مردم من در این دی ماه سوختند
سوختند و زنده ماندن ،هنوز نفس می کشند اما دلشان می سوزد
مادر ما داغ های زیادی در این مدت تحمل کردیم
مردم بی گناهی کشته شدن
مردم کرمان
مردم که سوار هواپیمای اوکراین بودند
برخی می گویم که خود ایران زده است برخی میگویند یه کار بین المللی بوده است

هرچه بود اما داغ بود

تصادف اتوبوس ها
سیل سیستان و بلوچستان
و مهمترین آنها، از دست دادن یک پدر
صبح جمعه وقتی از خواب بیدار شدیم باخبر یتیمی ایران گریستیم
بودند کسانی که از آب گلآلود این اتفاقات ماهی گرفتند
پسرم در این دی دل ما سوخت ولی زنده ماند
در این دی ما سانچی و پلاسکو را تجربه کرده بودیم

داغمان تازه شد
دی ماه ،ماهی بود که مورد غضب آفریدگارش شدیم(معنی دی)
پسرم قند عسلم

همه این اتفاق ها بخاطر از دست دادن یک عالم بود
عالمی به عبا و عمامه نیست،به تقوا و قرب الهی است
سردار قبل از شهادت مشهور بود همه به چشم پدر به او نگاه می کردیم
او رفت و ما همه تلخی ها را در عرض یک هفته بعد از نبودن او کشیدیم
دنیا سرمان خراب شد

پسرم می خواهم مثل سردار باشی
به این فکر نکنی که بقیه درباره تو چه فکری میکنند، شاید علیه تو باشند شاید طرفدار تو
اما چیزی که باید برای تو مهم باشد خدمت به مردم است

جامعه ما خانواده ماست، میخواهد خوب باشد میخواهد بد

تو موظف به نگهداری و خدمت به آنهایی
مثل سردار باش و مثل یک کوه مثل یک پدر بالا سر مردمت باش و به آنان خدمت کن
هیچ اجری بالاتر از خدمت و کمک به دیگران نیست

مثل سردار حاجی زاده باش. بزرگ باش و پای اشتباهاتت بایست حتی اگر بزرگی به از دست دادن آبرو باشد

بهتر از آن است که به مردم شش سال دروغ بگویی و ناتوانایی در مسئولیتت را گردن این و آن بیندازی...
علی جان پسرم
سردار شو
مالک شو
مختار شو
علی شو
علی...

مادر داغ دارت_ ۹۸/۱۰/۲۸

...سربند عشقH12......